Een uniek jaar

Laatste blog, tenminste van dit jaar dan. Het was een jaar dat de boeken in gaat als uniek. 2011 was echt een jaar dat ik nooit meer zal vergeten. Ik heb veel nieuwe vriendschappen mogen maken en veel mooie projecten mogen doen. De geboorte van onze zoon Tijmon was natuurlijk het hoogte punt. Elke dag een klein hulpeloos wezentje te zien groeien, ontwikkelen en stoeien tot een mini-mensje is uniek. Ik heet al zo’n 42 jaar Vader, maar dit jaar ben ik het ook daadwerkelijk.

Ik moet me dan ook verontschuldigen aan een aantal goede vrienden. Neem een Nico Bergman, Dennis Drost, Patrick de Groot, Eugene Felser, Mike Kalkhoven om er maar een paar te noemen. Zij gingen mij al jaren geleden voor. Destijds hadden ze geen tijd meer om te trainen, om samen een borrel te pakken en als we dan een keer een borrel pakte, dan werd er alleen maar gezeurd over hun nieuwe situatie en dat ze moe waren. Wat een flauwe kul dacht ik toen. Zo’n kleine moet je toch in je leven kunnen integreren? Sorry heren dat ik jullie toen niet begreep, maar ja dat is ook onmogelijk. Je kunt pas oordelen en begrijpen als je daadwerkelijk een vader bent geworden.

Het is geen roze wolk. Mabel van den Dungen beschrijft het goed in één van haar boeken met de titel ‘Roze Wolk, aan mijn reet ‘. Of het boek van Bastiaan Ragas ‘maar je krijgt er wel veel voor terug’ is er een die ik eigenlijk van te voren had moeten lezen. Die klein zorgt voor slaap te kort, wij met zn allen moet integreren in zijn leven en niet zoals ik dacht dat het andersom zou zijn, haalt alle tijd weg, oftewel er is geen tijd meer om andere dingen te doen. Sporten na het werk? Is lastig, dus of op de fiets naar het werk of wat dikker worden tijdens de feestdagen en in januari die knop weer omzetten. Luiers, knuffels, sudocreme, slabbetjes, sok ophouders, flesjes, pap, opgroei melk, consultatiebureau en op je knieën achter dat kleine mannetje aan. En dat allemaal naast je werk. Wat nou opladen als je thuiskomt of lekker even op de bank zappen…. Nee hoor, alles in een mooi schema om vervolgens 20:15 uur kapot op de bank te liggen. Vol met ideeën om Vader Training en Vader Marketing grote te laten groeien worden netjes in mijn notitieboekje gezet om later te implementeren. Gewoon even iets minder doen om maximaal te genieten.

Chagrijnig? Nee hoor, ik kan dan nog zo brak wakker worden, maar als ik een deur naast me gebrabbel hoor van die kleine dan schiet de energie in mijn lijf. Als hij ons ziet ’s ochtends, dan gaat die glimlach omhoog en brabbelt hij iets wat alleen mijn vrouw of ik begrijpen. Natuurlijk een mega poepbroek en dan zo’n glimlach op je gezicht. Geweldig! Even vochtig doekje. Alles schoonpoetsen. Creme op de billetjes. Luier om. Aankleden en op naar zn fles, of sinds kort dan zn papje in de ochtend. Wat geweldig zo’n lief mannetje, vol onschuld. Nog geen uur later sta ik op de mat privéles te geven aan een dame die te maken heeft gehad met huiselijk geweld. Hoe is het mogelijk dat mannen hun vrouwen slaan? Hoe is het mogelijk dat kinderen in elkaar worden geslagen door hun eigen vader of moeder? Hoe is het mogelijk dat er in Nederland mensenhandel is? Hoe is het mogelijk dat de ene mens de ander een kogel door de kop kan jagen? Onbegrijpelijk.

Ik hoop dat 2011 ook voor jou een mooi jaar was. Kijk in ieder geval even terug, geniet van wat je hebt bereikt en wat er allemaal is gebeurd. Je kunt er in ieder geval niets meer aan veranderen, wel kun je er nog wat van leren. Je bent tenslotte weer een heel jaar wijzer geworden. Je hebt wellicht, net zoals ik, dingen gedaan die je misschien de volgende keer anders zou doen?!  Je hebt beslissingen genomen die wellicht iets meer aandacht hadden verdient? Niet te lang bij stil staan, je hebt tenslotte heel 2012 om weer mooie dingen te doen, dromen te verwezenlijken en nieuwe dromen te maken.

Ik zelf heb geen goede voornemens. Ik wil namelijk altijd goede dingen doen en dus kies ik uit mijn rijtje mogelijkheden die op dit moment binnen mijn bereik liggen, daadwerkelijk te doen. Mocht ik iets voor jou kunnen betekenen, laat het me gerust weten.

Groetjes,

Robin

Bookmark mij